"PËR STATUSIN E GJYQTARËVE DHE PROKURORËVE NË REPUBLIKËN E SHQIPËRISË "   |   96/2016

Neni 22: Paprekshmëria e pagës dhe përfitimeve të tjera financiare të magjistratit

1Paga dhe përfitimet e tjera të magjistratit nuk mund të ulen, me përjashtim të rasteve kur:

aka situata të vështira financiare në vend ose emergjenca të tjera kombëtare, duke marrë parasysh faktorët si vijon: një mospërputhje e qartë midis dinamikës së pagave të magjistratëve dhe dinamikës së pagave standarde në shërbimin civil; indeksi i pagesave, ashtu si dhe indeksi i çmimeve të konsumatorit. Këta faktorë është e nevojshme që të vlerësohen, për të gjetur balancën mes paprekshmërisë së pagës dhe nevojës për të shmangur marrjen e borxheve të reja;

bmagjistrati ushtron të drejtën për t’u kthyer nga një pozicion i mëparshëm më i lartë ose më i specializuar ose me mandat të kufizuar dhe me pagesë më të lartë;

cmagjistrati ka masë disiplinore;

çvjen si pasojë e një vlerësimi të ulët etik dhe profesional, sipas parashikimeve të këtij ligji.

2Magjistrati duhet të kthejë shumat e përfituara të pagës ose përfitimeve financiare nëse ka përfituar më shumë sesa është parashikuar në ligj.

Përmbajtja

      1. Neni 138 i Kushtetutës ka përcaktuar sistemin e garancive që kanë si qëllim të sigurojnë pavarësinë e sistemit gjyqësor. Kushtetuta parashikon që paga dhe përfitimet e tjera të magjistratit nuk mund të ulen, përveç rasteve të përcaktuara shprehimisht në kushtetutë. Si një nga rastet që ka përcaktuar kushtetuta për uljen e pagave dhe përfitimeve të tjera financiare janë edhe situatat e vështira financiare, ose emergjencat e tjera kombëtare. Neni 22 i Ligjit për Statusin ka si qëllim të përcaktojë faktorët që merren parasysh për të vendosur nëse ndodhemi përpara situatave të vështira financiare ose emergjencave të tjera kombëtare, si dhe ka listuar rastet e përcaktuara në nenin 138 të Kushtetutës që justifikojnë uljen e pagës dhe përfitimeve të tjera financiare të magjistratëve.
      1. Neni 22 ka rregulluar në mënyrë më të hollësishme të drejtat dhe garancitë e parashikuara nga neni 138 i Kushtetutës, veçanërisht në përzgjedhjen e faktorëve që merren në konsideratë për të vendosur nëse ndodhemi përpara situatave të vështira financiare si dhe të kritereve të tjera që justifikojnë uljen e pagës dhe përfitimeve të tjera financiare të magjistratëve.

       

      1. Dispozita, si rregullim i hollësishëm i nenit 138 të Kushtetutës, është e detyrueshme për t’u zbatuar nga Kuvendi, në rastet kur vendos uljen e pagave të magjistratëve për shkak të vështirësive financiare ose emergjencave të tjera kombëtare. Gjithashtu, dispozita vendos kriteret për uljen e pagës në raste individuale të magjistratëve dhe në këtë rast, ajo është e zbatueshme nga Këshillat. Së fundmi, dispozita krijon garanci dhe detyrime për magjistratët të cilëve i krijohen kushtet e përshtatshme për paprekshmërinë e pagës dhe përfitimeve të tjera financiare, por njëkohësisht parashikohen edhe rastet kur paga dhe përfitimet e tjera mund të ulen.
      1. Jurisprudenca e Gjykatës Kushtetuese[1] në vijimësi ka interpretuar të drejtat dhe garancitë që mbrohen nga neni 138 i Kushtetutës, i cili përcakton elementë përbërës të statusit të gjyqtarit, pa të cilët nuk mund të garantohet ushtrimi i pavarur i funksionit të tyre. Garancitë e kësaj norme të Kushtetutës u njohin gjyqtarëve një trajtim specifik jo vetëm në pagë, por edhe në elementë të tjerë që burojnë nga ushtrimi i funksionit të tyre. Paga dhe përfitimet e tjera të gjyqtarëve janë ngritur në nivel kushtetues, me qëllim që të drejtat/përfitimet, të cilat burojnë nga ushtrimi i funksionit të gjyqtarit, të mos ndryshohen me efekt negativ, përveç rasteve kur Kushtetuta përjashtimisht e ka lejuar një ngjarje të tillë. Si